Jan-Peter van Keulen


Je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt

De meeste problemen die je oplost creëer jezelf. Direct of indirect. Je zoektocht naar een oplossing kan beginnen. Je bent je wellicht niet eens bewust van het feit dat je een oplossing zoekt voor iets dat je misschien wel had kunnen voorkomen.

Voor de oplossing huur je dan weer adviseurs in die je helpen je probleem op te lossen, maar die uiteraard eerst vragen naar de oorzaak van het probleem. De oorzaak verteld hebbend ga je verder met de dagelijkse beslommeringen en wacht je het advies af. Het advies negerend, aanpassend en opvolgend creëer je wederom een hele nieuwe werkelijkheid. Vanuit die nieuwe werkelijkheid ga je over op de orde van de dag.

Jammer van de tijd en jammer van de inspanning. Los dus problemen op voordat ze ontstaan, wees ze zoveel mogelijk voor. Ken daarom processen op een laag niveau en bepaal de impact van handelen op deze processen. Daar ligt de kern van het voorkomen van vele problemen. Ik heb als consultant maar ook in vele lijnfuncties altijd getracht te voorkomen dat we bezig zijn met het reduceren van faalkosten. Zonde van je tijd die je zoveel beter kan besteden aan zaken die er echt toe doen. In lijnfuncties betekent dit: alert zijn op wijzigingen die van invloed zijn op de afdeling en de taken die ze uitvoert, plus voorkomen dat de noodzakelijke wijzigingen te laat worden opgemerkt en leiden tot ‘gedoe'. In projecten gaat het ook om de klant te wijzen op randzaken en dus meer dan enkel het project dat je uitvoert. Projecten doe ik dan ook samen met de klant. Een ‘scopewijziging' is geen last maar soms een noodzakelijk of wellicht nuttig obstakel dat je samen neemt.

Het obstakel van de eigen gecreëerde problemen wordt duidelijk als de eerste zin van dit stukje wordt vertaald in een vreemde taal. Probeer het maar eens! Kom je er niet uit, bel me dan gerust en ik geef je het antwoord! In één zin, beloofd!